۳۹۳- کوره راه ِ بی‌بازگشت...

در انحنای عبوث ِ کوره راه ِ خستهء بی‌بازگشت...

دوباره،  دلتنگی، غريبانه می‌پيچد...

تا از نظرها پنهان شود...

با عالمی اندوه...

با عالمی افسوس...

با عالمی من...

کی به انحنای غربت این راه می‌رسم؟...

شايد فردا...

شايد ساعتی ديگر...

/ 1 نظر / 16 بازدید
هتل

زندگي و مرگ:سفر در صفر است و از نها تا لا خدا بر رحمت خود بي رحم خواهد ماند. خاکستر اشراق را هم ققنوسي نخواهد بود[گل]